Malaki ang problema ko ngayon. Pero ang pinoproblema ko ay maliit lang na bagay. It's all about money.
Maliit lang ang pera di ba? Maipapasok nga lang natin ito sa bulsa. Kaya talagang maliit lang.
Subalit, kung ito ang poproblemahin mo ay napakalaking bagay na po ito. Marami nga ang namatay dito e. Ang iba pumatay ng tao.
Pero marami din ang nababaliw dito. Kaya talagang Big Problem ito.
Buhay Tambay
Huwebes, Agosto 11, 2011
Biyernes, Mayo 27, 2011
Tataya sa Lotto
Mag-ingles tayo ng kunti at nang masanay tayo sa ingles.
One of the things that bystanders are doing everyday is to be inline and buy lotto tickets at any PCSO outlets in the Philippines. Although we are considered lazy by many people but we are not actually.
People only saw the negative aspects that we have. It is of course true that we do nothing except staying at home or with barkadas. We drink and smoke and of course eat. But these are not just the things that we did. We also dream of becoming millionaire.
And now with the help of Sustines Laplana, I will try spending my time blogging. But blogging is very hard. And I think it is not the easy way to become millionaire, although my teacher in blogging is earning better from it.
I even read an article saying that in 100 bloggers blogging online, only 2 of them succeed and the 98 fail. I don't know where I belong. Am I part of those who succeed or part of those who failed? I just couldn't tell as of now because I am still in the early stage of blogging. I was not even accepted yet in a ad publishing program I tried to join. They said that my blog don't have traffic yet and they advised me to do the SEO. But I don't know yet anything about SEO. I need to ask my teacher about it.
Now, I think, I will continue buying Lotto tickets everyday. This is my only chance to become a millionaire. I already won small amounts from it and winning really feels me better.
It's a gamble. Yes! It's a gamble. Other say that it is not the good idea for a living because it's not a job. It's just a game. A game of chance. And I know that it is of evil. But what can I do, I really need money.
One of the things that bystanders are doing everyday is to be inline and buy lotto tickets at any PCSO outlets in the Philippines. Although we are considered lazy by many people but we are not actually.
People only saw the negative aspects that we have. It is of course true that we do nothing except staying at home or with barkadas. We drink and smoke and of course eat. But these are not just the things that we did. We also dream of becoming millionaire.
And now with the help of Sustines Laplana, I will try spending my time blogging. But blogging is very hard. And I think it is not the easy way to become millionaire, although my teacher in blogging is earning better from it.
I even read an article saying that in 100 bloggers blogging online, only 2 of them succeed and the 98 fail. I don't know where I belong. Am I part of those who succeed or part of those who failed? I just couldn't tell as of now because I am still in the early stage of blogging. I was not even accepted yet in a ad publishing program I tried to join. They said that my blog don't have traffic yet and they advised me to do the SEO. But I don't know yet anything about SEO. I need to ask my teacher about it.
Now, I think, I will continue buying Lotto tickets everyday. This is my only chance to become a millionaire. I already won small amounts from it and winning really feels me better.
It's a gamble. Yes! It's a gamble. Other say that it is not the good idea for a living because it's not a job. It's just a game. A game of chance. And I know that it is of evil. But what can I do, I really need money.
Huwebes, Abril 21, 2011
Mahirap Pero Masarap
Sabi nila wala daw kwenta ang buhay tambay dahil kinokunsensiya ka lagi kapag naiisip mong kumakain ka lang wala ka pang ginawa.
Ang totoo, ang buhay kalye o buhay tambay ay mahirap pero masarap. Mahirap dahil gusto mong bilhin ang mga bagay na gusto mo pero di mo magawa dahil wala kang pera. Wala kang pera dahil tamad ka.
Accept ko naman na tamad ako. Kaya nga hindi ako nakakatapos ng pag-aaral dahil ayokong mag-aral. Mahirap kaya mag-aral. Nariyang may mga projects, mga assignments at iba pa. Pero ganon pa man, marami din akong natutunan sa maliit na panahong namalagi ako sa school. Makapagsulat ba ako ng ganito kung bobo ako. Loko-loko!
Anyway, ang tambay ngayon ay mayroon nang trabaho. Natututo na ako. Gusto ko na ring kumita ng pera kahit papano para naman may pangtustus ako sa mga bisyo ko. Ano ka hilo!
Pero sa ngayon, ang totoo wala pa akong kinikita. Mahirap pa ako sa mga bulag. Mabuti pa ang mga bulag malaki pa kinikita. Nahihiya naman akong gayahin sila. Ayoko kayang makita ako ng mga chicks na nagpapalimos. Kahit papano, may respeto din ako ng kunti sa sarili ko. Pero kunti lang.
Ikaw, baka gusto mo akong tulungan. Magdonate ka naman ng pera para naman may pangpabayad ako sa pagbla-blog ko. Hindi kaya libre ang paggamit ng internet dito sa kapitbahay namin. Minsan nga nagpapahipo na lang ako sa mga bading para lang ako magkakapera. Mabuti na lang din yun, at nang mamaintain ko itong blog kong ito, sampu ng iba pa.
O baka, kung may laptop ka. Pwede mo naman i-donate yan sa akin. Ako, hindi ako hihindi kung ibigay mo yan sa akin. Kaw pa. Type kita. Ano ako? Bakla? Mukha mo.
Mukha mo, gwapo. Nababading na yata ako sayo.
Ang totoo, ang buhay kalye o buhay tambay ay mahirap pero masarap. Mahirap dahil gusto mong bilhin ang mga bagay na gusto mo pero di mo magawa dahil wala kang pera. Wala kang pera dahil tamad ka.
Accept ko naman na tamad ako. Kaya nga hindi ako nakakatapos ng pag-aaral dahil ayokong mag-aral. Mahirap kaya mag-aral. Nariyang may mga projects, mga assignments at iba pa. Pero ganon pa man, marami din akong natutunan sa maliit na panahong namalagi ako sa school. Makapagsulat ba ako ng ganito kung bobo ako. Loko-loko!
Anyway, ang tambay ngayon ay mayroon nang trabaho. Natututo na ako. Gusto ko na ring kumita ng pera kahit papano para naman may pangtustus ako sa mga bisyo ko. Ano ka hilo!
Pero sa ngayon, ang totoo wala pa akong kinikita. Mahirap pa ako sa mga bulag. Mabuti pa ang mga bulag malaki pa kinikita. Nahihiya naman akong gayahin sila. Ayoko kayang makita ako ng mga chicks na nagpapalimos. Kahit papano, may respeto din ako ng kunti sa sarili ko. Pero kunti lang.
Ikaw, baka gusto mo akong tulungan. Magdonate ka naman ng pera para naman may pangpabayad ako sa pagbla-blog ko. Hindi kaya libre ang paggamit ng internet dito sa kapitbahay namin. Minsan nga nagpapahipo na lang ako sa mga bading para lang ako magkakapera. Mabuti na lang din yun, at nang mamaintain ko itong blog kong ito, sampu ng iba pa.
O baka, kung may laptop ka. Pwede mo naman i-donate yan sa akin. Ako, hindi ako hihindi kung ibigay mo yan sa akin. Kaw pa. Type kita. Ano ako? Bakla? Mukha mo.
Mukha mo, gwapo. Nababading na yata ako sayo.
Mag-subscribe sa:
Mga Post (Atom)